Zgodnie z polską uproszczoną transkrypcją orientalistyczną przyjęto:

مار بشارة بطرس الراعي – Jego Eminencja Bszara Butros Rai

الطوباوي الاخ إسطفان نعمه اللحفدي – bł. br. Stefan Ne’me El-Lehfedi

 مار شربل مخلوف – św. Szarbel Machluf

القدّيس نعمة الله الحرديني – św. Ne’metallah El-Hardini

القدّيسة رفقا – św. Rafka

مار مارون – św. Maron

Nazwy, terminy obcojęzyczne imiona znane w polszczyźnie pozostawiono w zapisie polskim, np. Jerzy zamiast جرج (Żorż, Dżordż), Aleksander zamiast اسكندر (Skandar), Jan zamiast حنا (Hanna) itp.

dr. Bartłomiej Grysa

Informacja Komisji KEP ds. Kultu Bożego i Dyscypliny.

W wszystkim tych modlitw przyjęto także zapis “Szarbel” zgodnie z obecnie obowiązującymi wytycznymi co do transliteracji arabskich nazw i imion. Rozpowszechnił się też francuski zapis tego imienia: “Charbel”, gdyż Liban był długo w strefie wpływów Francji. Natomiast przyjęto zapis “Szarbel” zgodnie również z informacją od Komisji KEP ds. Kultu Bożego i Dyscypliny.

“Pisownię “Szarbel” w miejsce “Charbel”, dotychczas najczęściej stosowanej w odniesieniu do św. Szarbela Makhlufa, wspomnianego w kalendarzu liturgicznym 28 lipca wprowadziła Komisja KEP ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Gremium Episkopatu podjęło taką decyzję po zasięgnięciu opinii arabistów i Rady Języka Polskiego PAN. Imię “Szarbel” jest pochodzenia syriackiego (inaczej: syryjskiego, syro-aramejskiego). W transkrypcji i transliteracji wyrazów syriackich, podobnie jak arabskich, nie stosuje się w języku polskim francuskiego digrafu “ch” na opisanie głoski “sz”. W różnych językach transkrypcja tego imienia jest uzależniona od własnych norm: łacina – Sarbelius, francuski – Charbel, angielski – Sharbel, niemiecki – Scharbel, czeski – Šarbel. Nie ma więc powodu, aby w Polsce to imię było zapisywane według francuskiej ortografii. Komisja KEP ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów zdecydowała się przyjąć zapis “Szarbel” po zasięgnięciu opinii arabistów i Zespołu Języka Religijnego Rady Języka Polskiego PAN – poinformował KAI ks. Jacek Nowak, sekretarz Komisji. W związku z tym imię świętego Szarbela Machlufa będzie odtąd zapisywane w tej formie w kalendarzu liturgicznym i tym samym w księgach liturgicznych. Wspomnienie św. Szarbela Machluf (Charbel Makhlouf) (1828-1896) przypada w kalendarzu powszechnym 24 lipca, natomiast w kalendarzu ogólnopolskim 28 lipca. W kalendarzu obrządku maronickim wspomnienie św. Szarbela Makhlufa jest 23 lipca. W “Martyrologium Romanum” pod datą 29 stycznia występuje jeszcze jeden święty o tym imieniu – jest to św. Szarbel Edeski (zm. ok. 250 r.).”

Zródło: ekai.pl